درآمد قال الله تعالى فى كتابه : فَلَوْلَا نَفَرَ مِن كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَآئِفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُواْ فِي الدِّينِ وَلِيُنذِرُواْ قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُواْ إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُون . « 1 » اوّلين نكته‌اى كه در مباحث دينى - بالأخص در فقه و اصول - بايد به آن التفات داشت ، اين است كه غايت از اين درس‌ها و بحث‌ها ، همان حذر است : لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ است كه خشيت خداست : إِنَّمَا يَخْشَى اللهَ مِنْ عِبَادِهِ لعُلَمَاءُ « 2 » . بايد تحصيل ما ، تحصيل خشيت‌آفرين باشد و شرط خشيت‌آفرينىاش اين است كه براى خدا باشد ، و همراه با تواضع باشد . امتيازى كه علوم‌دينى - بالأخص فقه و اصول بر ساير علوم دارند ، علاوه بر شرفشان و غايات ساميه‌اى كه بر اين علوم بار مىشود - خاصّيتى است كه از لحاظ تأثيرگذارى بر شخصيت اخلاقى متعلّم دارد . علوم ديگر ، از لحاظ شخصيت سازى ، غالباً خنثى هستند ؛ ولى علوم دينى طبيعتاً سازنده و كمال‌آفرين‌اند . علم دينى - فىنفسه - هادى و ره‌گشاست و برطرف‌كنندهء غواشى و غشاوات است ؛ مگر اينكه خود انسان از اين علم دينى ، مانعى بسازد . البته اگر علم دينى را وسيله‌اى براى

--> ( 1 ) . سور توبه : 122 . ( 2 ) . سور فاطر : 28 . .